Alimenty na dorosłe dziecko

Zgodnie z ogólnymi zasadami przedstawionymi w poprzednich wpisach dorosłe dziecko, tak samo jak małoletnie, może domagać się alimentów od rodziców, w sytuacji gdy nie może utrzymać się samodzielnie a dochody z jego majątku nie wystarczają na pokrycie jego kosztów utrzymania.

Jednakże w sytuacji osoby pełnoletniej rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych na jej rzecz. Możliwe jest to w trzech  przypadkach. Mianowicie, gdy spełnianie obowiązku alimentacyjnego połączone jest z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub też jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania zdolności samodzielnego utrzymania się, jak również żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W praktyce sprowadza się to do sytuacji, że pozwany przez dziecko rodzic,  w procesie o alimenty może podnieść zarzut, że z uwagi na swoją usprawiedliwioną okolicznościami sytuację ekonomiczną nie jest w stanie zaspokoić żądania dziecka. Zarzut może dotyczyć również sytuacji w której to pełnoletnie dziecko mimo istnienia takich możliwości, nie wykazuje chęci do uzyskania samodzielności ekonomicznej. Tytułem ilustracji można przytoczyć stanowisko Sądu Najwyższego, że jeżeli dziecko pełnoletnie, już przygotowane do pracy, zaniedbuje studia, nie zdając z własnej winy we właściwym terminie egzaminów, w szczególności zaś, gdy powtarza lata studiów, ustaje obowiązek rodziców dalszego dostarczania mu alimentów. W każdym takim przypadku rolą sądu jest wyważenie, czy zgłaszane przez dziecko w danych okolicznościach potrzeby są usprawiedliwione oraz czy rodzice mają dostateczne możliwości zarobkowe lub majątkowe, by żądaniom dziecka sprostać (wyrok SN z dnia 8 sierpnia 1980 r., III CRN 144/80)

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: